Waarom krijgt Griekenland geen schuldenreductie zoals Duitsers in 1953?

Griekenland

Vijftig procent schuldreductie zoals in 1953 van de Duitse schulden door westerse landen zou ook voor de Grieken nu een prima oplossing kunnen zijn. Daarom doet de vraag zich voor: “Waarom wil de Trojka geen halvering van de schulden aan Griekenland toestaat?” De onderhandelingen tussen de Trojka (ECB, IMF en Europese Commissie) en Griekenland gaan echter niet over schuldvermindering maar over schuldverversing.

Even gemakkelijk als geld door banken wordt uitgeleend, namelijk door geldcreatie, net zo gemakkelijk kan een schuld worden weggestreept en afgeboekt. Destijds was de bereidheid aanwezig bij meer dan 18 landen, inclusief de VS, Frankrijk en Griekenland, om de Duitse schuld terug te brengen met 50% naar 15 miljard mark.

De onwil van de Trojka is een puur politieke kwestie.
Schuldreductie zou een precedent kunnen scheppen naar andere landen met problematische schuldenlasten zoals Spanje en Portugal. Zij zouden weleens net zo recalcitrant als de Grieken kunnen gaan reageren en de Trojka aan de kant schuiven.

Griekenland zou het eerste Euroland zijn dat stopt met klakkeloos aanvaarden van bezuinigingsmaatregelen en privatiseringseisen van de Trojka in ruil voor nieuwe leningen. De gevolgen van deze politiek worden steeds meer zichtbaar in Spanje en Ierland, waar de armoede van de meerderheid van de bevolking alleen maar is toegenomen door draconische bezuinigingen.

Een andere reden voor de weigering zou kunnen zijn dat de Eurogroep Griekenland als euroland wil lozen en de linkse Griekse regering een lesje wil leren. Dat laatste lijkt mij het meest aannemelijk. De Trojka met het IMF, de ECB en de Europese Commissie zijn een macht op zich gaan vormen die bij financiële problemen als een soort brandweer uitrukt en vervolgens dankbaar gebruikmakend van de economische misère in het slachtofferland de botte bijl in het sociale stelsel zet en en passant ook zorgt dat grote ondernemingen hun slag kunnen slaan bij privatiseringen.

Opnieuw blijkt dat de politieke macht zich geen bal aantrekt van de burgers. Het Griekse volk heeft enorme offers in salaris, zorg en leefomstandigheden moeten brengen voor de eerste bezuinigingsronde die zij opgedrongen gekregen hadden. De EU is er NIET voor de burger maar voor de graaikapitalisten. De gebeurtenissen die zich afspelen in en met Griekenland zijn daar het zoveelste bewijs voor!

Rob Vellekoop, 29 juni 2015

Bron: De Lange Mars (DLM)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s