Ik ben een notoire racist, onverbeterlijke geile macho, en verfoeide islamofoob

suckmydick

Zoals iedereen weet ben ik al tientallen jaren lang een notoire racist, onverbeterlijke geile macho, en vanzelfsprekend een verfoeide islamofoob.

Bij dit rijtje imposante persoonlijke titels heeft zich sinds kort de benaming structurele nazi mogen aansluiten.

Racist werd ik omdat het concept “racist” zich op een gegeven moment heeft uitgebreid. In het verleden waren racisten de luitjes die dachten dat bepaalde bevolkingsgroepen biologisch eigenschappen van hun voorouders erfde. Afrikanen waren allemaal genetisch tot luiheid gedoemd. De joden tot gierigheid. En de russen waren allemaal alcoholisten.

Tegenwoordig is iedereen die kritiek heeft op een bepaalde bevolkingsgroep een racist. De politiek correcte Gutmensch die in de media in het debat de hoogste toon zingt noemt dat “structureel racisme”. Wat betekent dat iedereen die het niet ziet zitten om naast een moskee te wonen, immigratie uit de derde wereld liever wat minder ziet, Zwarte Piet van Sinter Klaas als zwart wil behouden, in de supermarkt naar een doosje Negerzoenen vraagt en op de Wallen de zwarte meisjes achter het raam voorbij loopt op zoek naar een lekker blank blond dingetje een structurele racist is. Wat ook niet helpt is dat je de rij voor de kassa vermijdt waar een oud mensje in haar rollator hangt, je weet uit ervaring dat het eeuwig duurt voordat die bejaardencentjes over de toonbank zijn gegaan. Is ook racisme, een bejaardenfobie. En bedenk je elke keer als je je tanden zet in een negerzoen of jodenkoek, voordat je het racisme door je keel slikt, dat je met kleine hapjes het structureel racisme voert. En vermijdt bladzijde 88 in je huidige leesboek, die staan voor de initialen HH (Heil Hitler), is een racistische bladzijde. Sla het over, werk niet mee aan structureel racisme.

En zo werd ik dus een racist. Wat geen wonder mag zijn als de linke kerk constant het verschil tussen mij en hun aan het kraaien is. Waar hun goed zijn en ik fout. Denken ze.

Hoe werd ik een onverbeterlijke macho en verfoeide islamofoob?

Een onverbeterlijke macho worden is makkelijk. Een paar leuke artikeltjes schrijven waarin je het verleden ophaalt en de prettige avonturen verbeeldt hoe je met de dames hangend aan je penisverleden aan een happy end bent gekomen. En het stigma geile kerel staat voor eeuwig in je voorhoofd gebrand. Alsof ik het kan helpen. Of gezellig met je vrienden op een zwoelige avond op een terras een biertje drinken, en de passerende dames met een cijfer op hun borsten en billen beoordelen. Over je schouder kijken naar een mooie vrouw is de eerste stap. Daarna gaat het van zelf.

Islamofoob worden is ook een koud kunstje. Daar is weinig voor nodig. Een kleine blik op het nieuws wat de dag heerst is genoeg. Er gaat geen dag voorbij zonder goed nieuws van de islam, maar niet heus. Je mag blij zijn als er is een keer een dag voorbij gaat zonder slecht nieuws van de islam. Moord en doodslag vliegt je om de oren. De middeleeuwen met heksverbrandingen zijn er niks bij. Back in the past. Gelukkig hebben we de linkse Gutmensch die de islamitische ellende tot het juiste anti-racisme kan nuanceren. Anders zou je toch als normaal mens bijna gaan geloven dat de islam aan je ondergang knaagt.

De conclusie.

Ik ben een racistische islamofobische geile macho met duidelijke nazistische trekken, en heb nu de stap genomen naar het structurele nazisme. Het kan raar lopen in het leven.

Bron: Slecht nieuws uit Zweden

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s