Londen, Parijs en Berlijn willen nieuwe vluchtelingentop

Irreguliere migranten steken het spoor over bij de Grieks-Macedonische grens.

                                             (door Servaas van der Laan)

De ministers van Binnenlandse Zaken en Immigratie van Frankrijk, Groot-Brittannië en Duitsland roepen de andere EU-landen bijeen voor een extra top over de migratiecrisis in Europa. Binnen twee weken willen de ministers de koppen bij elkaar steken.

Vluchtelingenkampen

In de verklaring zeggen de landen dat er ‘onmiddellijke maatregelen’ genomen moeten worden om de grote migratiestromen naar Europa de baas te kunnen zijn.

Zo willen ze dat er zo snel mogelijk grote vluchtelingenkampen komen in Griekenland en Italië waar de migranten worden verdeeld in twee groepen: échte vluchtelingen uit oorlogsgebieden en economische gelukszoekers. Er moet een lijst worden opgesteld met ‘veilige’ en ‘onveilige’ landen om het asielproces te versnellen. Ook moeten de uitzettingsprocedures versneld worden, zodat echte vluchtelingen niet de dupe worden van personen die misbruik proberen te maken van het asielsysteem in Europa.

Lees verder…

Bron: Elsevier

‘De gastvrijheid van de Bange Blanke Man heeft zijn grenzen’

‘Zeggen dat de massale volksverhuizing niet te controleren is, is populistische tweespraak’, vindt Jean-Marie Dedecker. ‘De grenzen helemaal openzetten, betekent chaos en ontwrichting.’

'De gastvrijheid van de Bange Blanke Man heeft zijn grenzen'

Al een halve eeuw lang zetten de West-Europese landen hun nationale soevereiniteit in de uitverkoop. Hun autonomie op economisch, sociaal, juridisch en financieel vlak werd stelselmatig overgedragen aan supranationale structuren zoals de Europese unie en de Europese Centrale Bank of onderworpen aan de rechtspraak van Straatsburg. Nieuwe wereldbranden als WO II voorkomen, was de kritiekloze ondertoon om het verzwakken en de ontmanteling van de natiestaten te verrechtvaardigen. Volgens de Nederlandse filosoof Thierry Baudet- in zijn boek “De aanval op de natiestaat”- was er naast het supra-nationalisme nog een tweede weg waarlangs de natiestaat werd uitgehold: het multiculturalisme door de massa-immigratie, de toestroom van goedkope arbeidskrachten in de jaren zestig en zeventig en de volgmigratie van familieleden in de decennia daarna. “Het multiculturalisme waarmee deze massamigratie is begroet, maakte dat aan de immigranten geen duidelijke loyaliteit en aanpassing aan de dominantie cultuur mocht worden gevraagd. Vandaag de dag neigt men zelfs naar rechtpluralisme waarin ieder cultuur of etnische achtergrond kan blijven leven volgens de eigen normen. “

Wie kritiek had op de pan-Europese multiculturele gedachte werd als nationalist, xenofoob of zelfs als racist opzij geschoven, ook al zijn sommige grote steden al in getto’s opgedeeld langs etnische lijnen vol half-aangepasten met een groeiende rancune voor hun nieuwe vaderland. Een rancune die zich uit in criminaliteit en politieke aanslagen. Dat de multiculturele samenleving mislukt is, werd al door Sarkozy, Cameron en zelfs Angela Merkel publiekelijk toegegeven. Dat de Duitse bondskanselier met de huidige volksverhuizing mededogen laat prevaleren op haar analyse“Multiculti ist gescheitert”, heeft meer te maken met de Duitse identiteitsschaamte voor de twee grote wereldbranden dan met realiteitszin.

Lees verder…

Bron: Knack