Drie misverstanden over vrijheid van meningsuiting

vrijheid van meningsuiting

De redactie van Curiales is er trots op Renzo Verwer als haar eerste gastauteur te morgen verwelkomen. Verwer is werkzaam geweest als freelance journalist, schreef voor verschillende mannen- en vrouwenbladen en heeft meerdere boeken geschreven. In het onderstaande artikel zet de schrijver zijn visie uiteen omtrent de vrijheid van meningsuiting.

Vrijwel dagelijks is er ‘ophef’ over woorden. Bij de dood van Joost Zwagerman: “Zelfmoord is een fout woord, we moeten zelfdoding zeggen.” Rapper Lil’ Kleine beroept zich bij het opsteken van middelvingers naar de politie op de vrijheid van meningsuiting en velen vinden dat Wilders “te ver gaat.” Vrijheid van meningsuiting is hot. Kennis over die vrijheid van meningsuiting kan echter veel beter.

Misverstand 1: Vrije meningen betekenen zeggen wat je wilt
Vaak gehoord: “Als je iemand op straat verrot scheldt, moet je accepteren wat de gevolgen zijn.” Maar in eerste instantie gaat de vrijheid van meningsuiting niet om onderling zeggen wat je wilt. Die vrijheid betekent dat autoriteiten niet vooraf censuur kunnen plegen op opinies.  In de Nederlandse Grondwet is vastgelegd dat je bijvoorbeeld een cartoon, artikel, film of boek openbaar kunt maken zonder vooraf toestemming te vragen. Dat openbare debatten niet verboden worden. Dat je een mening kunt hebben zonder angst om zomaar vastgezet te worden. Vrijheid van meningsuiting gaat dus over het publieke debat, niet over iemand op straat uitschelden. En in het publieke debat moet men tegen een stootje kunnen, zo stelt ook de wet. Niemand is verplicht ‘kwetsende’ artikelen of tekeningen te consumeren.2.

Misverstand 2: Vrijheid van meningsuiting is een kwestie van grenzen stellen
De wetsartikelen die de vrijheid van meningsuiting inperken dienen ter bescherming van bepaalde groepen. Groepen eisen dat respect op: “Je mag niet de Holocaust ontkennen.” Of “je mag Marokkanen/Wilders/Islamieten/Joden niet demoniseren.” Wanneer iemand grof spreekt over een mens of groep “heeft hij de grenzen opgezocht” – althans dat beweert menigeen in het publieke debat.

Ik neig naar een andere visie. Namelijk dat hoe verwerpelijker, kwetsender of immoreler een opvatting is, hoe meer het recht op vrijheid van meningsuiting zou moeten gelden. Niet dat de grens dan overschreden wordt, nee, juist die ‘smerige’, ver van ons afstaande meningen (pleidooien voor pedofilie en voor rechtsbescherming voor pedofielen bijvoorbeeld) moeten ruimte krijgen…..

Lees verder>>>

Bron: Curiales

Curiales

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s