5% korting schoolrekening voor illegaal, niet voor Vlaming: hoe ik tweederangsburger werd in mijn eigen land

SJKS

De dagen worden korter, de nachten worden langer, maar niet getreurd: de feestdagen zijn dan in zicht en dat betekent: cadeautjes! Wie daaraan alvast wil beginnen is de school Sint-Jozef-Klein-Seminarie, beter bekend als ‘het College’, in Sint-Niklaas. Als ouder van een kind dat daar schoolloopt kreeg ik een vriendelijke brief mee, die mij een mooi cadeau in het vooruitzicht stelt: 5% korting op elke schoolrekening, en 45 euro korting op de eerste rekening van het schooljaar. Dat klinkt niet slecht!

Wat moet ik doen om dat leuke cadeau in ontvangst te nemen? Dat is eenvoudig: Ik moet een zogenaamde ‘Kansenpas’ aanschaffen bij het stadsbestuur van Sint-Niklaas, gevormd door N-VA en SP.a/Groen. Hoe kan ik daaraan raken? Eerste mogelijkheid: er staat een winnende code op mijn klevertje van de mutualiteit. Helaas, ik heb die code niet… Maar niet getreurd: een leefloon, budgetbegeleiding of schuldhulpverlening zijn ook goed. Oei, ik heb geen (overdreven) schulden, ik geef (doorgaans) niet meer uit dan binnenkomt en ik werk voor de kost; dat gaat dus ook niet. Derde optie: mijn inkomen is lager dan 17000 euro per jaar, wat gelukkig anders is.

Maar dan komt de vierde mogelijkheid, en ik citeer letterlijk:
Heeft u een wettig verblijf in België? Neen ? Uw kinderen hebben recht op een kansenpas!’

Dus: als ik een Somaliër, een Irakees, een Syriër of een Eritreeër was, die aan elke regel zijn laarzen veegt, die hier kompleet onwettig in het land verblijft, zonder ook maar één cent belasting te betalen? Dan zou ik een ‘kansenpas’ krijgen, zonder dat er vragen naar inkomen worden gesteld. En dus 45 euro korting op de eerste schoolrekening. En 5% korting op elke schoolfactuur. Maar ach, wat jammer toch, ik ben maar een Vlaming, die hier – stel je voor – wettig verblijft, die hier een wettig adres heeft, daarvoor ook aan drie staatsniveau’s belastingen betaalt, daardoor ook te vinden is voor alle overheidsdiensten, zuchtend zijn verkeersboetes betaalt (want ‘regels zijn regels’), en zich elke paar jaar naar het stadhuis moet reppen voor een nieuwe dure identiteitskaart, ook al is er niets mis met de oude. En dus verdien ik geen cadeau.

En zo ben ik dus als Vlaming, en honderden Vlaamse ouders van kinderen in het College, officieel tot tweederangsburger in mijn eigen land verklaard.

Wat doet een gewone Vlaming in zo’n geval? Zuchten, vloeken, en verder niets, want er zou zo maar eens iemand op zijn teentjes moeten getrapt worden. Wel, ik laat het er niet bij. Mijn protest bij de schooldirectie tegen dit anti-Vlaamse racisme en mijn klacht wegens discriminatie vertrekt vandaag naar het ‘Meldpunt Discriminatie’ van Sint-Niklaas. Kans van slagen: nihil, want we weten allemaal, voor wie die ‘meldpunten’ werken. Maar ze zullen dan toch op zijn minst de moeite moeten doen, op papier te zetten dat in Vlaanderen anno 2015 een illegale niet-Vlaming méér rechten heeft dan een Vlaming.

Rob Verreycken

IMG_20151024_0003

IMG_20151024_0002

Bron: Rechts Actueel

React

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s