De islam en wij. Deel 1-2-3

P1460965

Door Joost Niemoller

Hieronder het eerste deel van wat beschouwingen over een monumentale intellectuele onderneming.

De Vlaamse intellectueel Wim van Rooy schreef een bijna 650 pagina’s dikke woede aanval tegen de politiek correcte gordijnen in de lage landen, die maken dat we maar niet te zien krijgen wat we wel horen te zien, namelijk dat de islam de olifant is in de porseleinkast van de westerse beschaving. Waarover men niet spreekt, heet deze aanval. De moskee op het omslag is in het wit, bijna onzichtbaar als een contour, de lucht van het Avondland is er dreigend achter.

De belezenheid van Van Rooy is enorm. Het boek heeft geen namenregister, maar ik schat in dat het dan met gemak zo’n veertig, vijftig pagina’s dikker zou zijn. Geen boek, geen artikel, geen radioprogramma, geen blog lijkt Van Rooy ontgaan te zijn.

Ik kan het moeilijk met de grote lijn van Van Rooy oneens zijn, en ik begrijp zijn woede ook goed. Ik denk, anders dan hij, niet dat de islam de essentie is van de immigratieproblemen is. Dat is eerder de onmogelijkheid van de immigranten uit achtergebleven culturen om –de uitzonderingen daargelaten- een positieve bijdrage te leveren aan onze cultuur, aangezien onze cultuur gebaseerd is op een ander politiek systeem. En gemaakt is door andere mensen. Met andere normen en waarden. Voor het gemak houd ik het er hier maar even in het midden hoe dat zou zitten met oorzaak en gevolg. De problemen met de niet-islamitische Afrikanen zijn niet minder groot, al schat ik wel in dat de islam een extra obstakel is bij de integratie. Met name omdat er een verbod ligt op moslims en moslima’s om te trouwen met ‘ongelovigen. En huwelijken zijn de beste integratiemethode.

Maar als we mogen kiezen tussen de ergerniswekkende discussie over Zwarte Piet en de moslimaanslagen in Parijs, dan kiezen we natuurlijk maar al te graag voor honderd zeurprogramma’s met Jeroen Pauw over de ‘gekwetstheid van de zwarte mensen.’ Zo gezien liever Afrikanen dan moslims.

Lees verder>>>

De islam en wij. Deel 2.

Door Joost Niemoller

Hieronder het tweede deel van wat beschouwingen over een monumentale intellectuele onderneming.

Wim van Rooy schreef een bijna 650 pagina’s dik boek genaamd Waarover men niet spreekt, met op het omslag een moskee en de lucht van het Avondland, maar toch gaat het boek zeker niet alleen over het politiek correcte denken en de islam.

Het is ook een intellectuele autobiografie, en een gewone autobiografie. Van Rooy benadrukt dat hij uit een lower middle class gezin komt, katholiek werd opgevoed, en dat de kennis die hij tot zich heeft genomen via boeken, en die is enorm, niet vanzelfsprekend kwam, die heeft hij moet veroveren, en misschien wel daarom heeft hij zijn kritische instelling behouden, zijn afstand. Ik herken dat wel. Ik kom ook uit een ‘lager’ milieu. Het gevoel er eigenlijk niet bij te horen laat je niet los, en ook het gevoel, wat Van Rooy nog veel sterker lijkt te hebben, is dat alles opnieuw, en steeds weer, gedefinieerd moet worden. Van Rooy noemt dit, heel mooi, een milieu van ‘trotse mensen’ die niets hebben met de verweekte gelijkheidsidealen van de elite.

In die teneur neemt Van Rooy het dan ook journalisten kwalijk dat ze niet zelf kijken en analyseren, maar dat ze overschrijven en met de stroom meegaan. Iets wat in Vlaanderen nog veel sterker is, vandaar ook dat Van Rooy zijn boek op het laatste moment niet uitgegeven kreeg in Vlaanderen, maar dat dit moest gebeuren door de kleine Nederlandse uitgever De blauwe tijger. Het is nu de zoete wraak van Van Rooy dat zijn boek in Vlaanderen een bestseller is.

Dat is een kleine overwinning in een verstikkend geestelijk klimaat, waarin politiek, rechtspraak en media samenspannen. Tot iets dat wel degelijk met een dictatuur te vergelijken is. Of zoals Van Rooy terecht schrijft (op blz. 454) ‘Het zijn totalitaire mechanismen aangepast aan een postmoderne era.’

De islam en wij. Deel 3.

Door Joost Niemoller

Hieronder het derde deel van wat beschouwingen over een monumentale intellectuele onderneming.

Het woord ‘monument’ is bij nader inzien niet geschikt om te gebruiken bij het boek van Wim van Rooy, Waarover men niet spreekt, want dat roept associaties op met uit steen gehouden zekerheden, en die zijn in dit meanderende boek niet te vinden. Het is eerder een worsteling, om los te komen uit een bedompt milieu van politiek correcte repressie. Om de zekerheden juist te ontmantelen. Als zodanig past Waarover men niet spreekt in een rijke traditie van Westerse ontworstellingliteratuur. Of het nu de ontworstelling is uit een beklemmende christelijke cultuur, of uit een Joodse cultuur, een communistische maatschappij, een islamitische klem, een dictatuur, een vader als tiran, er zijn honderdduizenden variaties. In al die gevallen wil de auteur loskomen uit de veelomvattende klem waar hij in zit, en wil hij ‘alles’ aanpakken, want de wereld om hem heen is dat ‘ alles’ en de auteur zoekt iets nieuws, zonder te weten wat dit is. Ogenschijnlijke structuurloosheid is dan het gevolg, maar het is een storm met een richting.

Wim van Rooy wil loskomen uit de dictatuur van links in Vlaanderen, die de morele superioriteit meent te bezitten in intellectuele kringen en bij de media. Die superioriteit gaat, zo geeft Van Rooy treffend weer, ook in Vlaanderen samen met quasi-kosmopolisme van kladschrijvers als Tom Lanoye, die doen alsof zij zich verheven hebben, maar die niets anders bedrijven dan platte herhalingsoefeningen. In Nederland vergelijkbaar met nepschrijvertjes als Arnon Grunberg die met hun zogenaamde niet-provinciale prietpraat, en haat ten aanzien van alles wat riekt naar liefde voor de eigen cultuur en beschaving, in steeds weer dezelfde beklemmende cirkeltjes ronddraait. En mensen zoals Wim van Rooy (en ik) naar adem doen snakken en in woede doen ontbranden.

Lees verder>>>

Bron: De Nieuwe Realist

joost-niemc3b6ller2

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s